Muzyka folkowa – natura muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej.
Sam upływ folk ma nieco znaczeń; wewnątrz najszerszym znaczeniu (definicja Lomaxa poniżej) wygaśnięcie umowy ten jest zupełnie nieprecyzyjny, ponieważ zanosić się przypadkiem zarówno do XIX-wiecznych ballad szkockich, irlandzkich oznacza to angielskich, do czarnego bluesa, do białego country plus właściwie do każdej muzyki tworzonej na wskroś jakąś wyodrębnioną grupę ludzi (folk), np. górali z Appalachów. Czyli plenarny wygaśnięcie umowy jest po prostu zbytnio eklektyczny.
Po kiedyś wiodący prym wygaśnięcie umowy muzyka folkowa został użyty na wskroś Johna Lomaxa oraz jego określenie określała muzykę folkową w charakterze ustnie przekazywaną muzykę jakiejś społeczności. W tym znaczeniu folk przypadkiem istnieć z ograniczoną odpowiedzialnością kilkoma niepisanymi regułami: musiał robić wrażenie autentyczności, musiał tyczyć się pewnej społeczności lub co więcej społeczeństwa również musiał egzystować antykomercyjny (reguła pierwsza oraz trzecia wykluczyły w takim razie w środku większości muzykę country). Te reguły czasem zacieśniały się w ten sposób bardzo, że powstawały raczej prostackie utwory, typu kawa na ławę. Ale do wnętrza sprzyjających okolicznościach dały one grunt do popisu także prawdopodobieństwo wyrażenia swojego buntu, niezadowolenia również idealizmu – młodym ludziom.